28 Nisan 2010 Çarşamba

KÖŞE YASTIĞI


Rapallo'da şahane bir havada, çok çalkantılı, kocaman kocaman kararların arifesinde, neşeli başlayıp akşama doğru düşen suratımı yorgunluğa bağlayıp  kimseye çaktırmadıysam da çok kızgın olduğum günün gecesinde, tek başıma döndüğüm otel odamı önce smeralda'nın bir önceki yazı ile başlayıp benim ile biten inanılmaz maili, arkasından bloglardan birinde okuduğum ve cuk oturan bir yazı ve en şahanesi de uzaklardaki kuzen çikita'dan mesajsız, yorumsuz gelen ve hayatımda ilk defa gördüğüm fotografım doldurdu, kendimi iyi hissettirdi, hem de çok iyi hissettirdi.

Geçen hafta 16 yaşımla haşır neşir olmuş, çok keyif almıştım ama bu 4 yaşımdaki halim çok güldürdü beni. Ben nasıl daha önce bu fotografı görmedim, gerçekten şoktayım...Köşe yastığı diye seslenildiğim. ledo'dan köşe bucak kaçtığım, annemi annesinin ölmediğine inandırmaya çalışıp, kendimce onu avuttuğum yıllar bu benim; çok komik, çok şeker...Istanbul'a gider gitmez teyzemi arayacağım, bunlardan başka varsa hepsini alacağım...Ayyy nasıl iyi geldi bu fotograf gece gece ya..Nasıl mutlu oldum; alıp orjinalini duvara koymam lazım, dil döküp, şekerlik yapıp teyzeyi ikna etmem lazım...

Bak yine düştü aklıma; artık tembelliği bırakıp, teyzemle annemin sözünü verdikleri dede evindeki anneanne'nin çeyiz sandığını alıp, ayak ucuma koymam lazım...

2 yorum:

  1. Çok şapşal yaa, ben de hafta sonu Ankara'da eski fotoğraflara daldım, nasıl iyi geliyor insan değil mi? O bahsettiğin sandıktan bizde de olsa keşke, bayılırım anı biriktirmeye, sonra çıkarıp çıkarıp onların içine dalmaya.

    YanıtlaSil
  2. ben bayılırım eski fotograflara Aslı'cım, ben de ara ara döndüre döndüre bakarım... çok iyi geliyor hakikaten...

    çoook komik bu fotograf yaa :)))

    YanıtlaSil

Bu gadget'ta bir hata oluştu